„Wspaniała, pełna przestrzeni, lekka i krucha budowla” – tak o pawilonie Chemii przy ul. Brackiej mówił szwajcarski architekt Christian Kerez, uczulając na większą dbałość o ochronę takiej architektury.

Niespełna tydzień po tej wypowiedzi pawilon legł w gruzach. Paradoksalnie, obiekt który pojawił się na jego miejscu – Vitkac – jest architektonicznym zaprzeczeniem lekkości i otwartości swojego poprzednika.

Taki los dotyczy wielu modernistycznych realizacji – kojarzone z poprzednim systemem politycznym, ulegały powolnej degradacji, by wreszcie zostać zastąpione większymi i nowocześniejszymi realizacjami.

Niektórym z nich udało się jednak przetrwać próbę czasu, a my zaczynamy doceniać piękno tej architektury. O nieoczywistym pięknie i ulotności architektury powojennego modernizmu na warszawskich przykładach opowie Patrycja Jastrzębska, autorka inicjatywy Tu było, tu stało – poświęconej ochronie dziedzictwa architektonicznego Warszawy.