Wystawa „Ściana Wschodnia. Architektura Zbigniewa Karpińskiego” ukazuje tytułowe założenie z dwóch perspektyw – przestrzennej i kulturowej. Sklepy, bary, kawiarnie, neony, domy towarowe wypełniały to miejsce nadając mu status kultowy.
Podczas wykładu przyjrzymy się jednemu z fenomenów Ściany Wschodniej – Hofflandowi – czyli jedynej w PRL marce sygnowanej nazwiskiem projektantki.
Założycielka Hofflandu, Barbara Hoff, z wykształcenia historyczka sztuki, zajęła się modą nieco przez przypadek oraz na wskutek wrodzonej przekory.
Wykorzystywała ją do walki z systemem sowieckiej unifikacji, a jej misją było podarowanie ludziom tego, co w Polsce Ludowej nie było dostępne – modnych i niedrogich ubrań, nie ustępujących jakością i estetyką zachodnim markom. Hoffland był modową kontrą i prawdziwą „bombą”, która przez ponad cztery dekady, w każdym sezonie i z każdą nową kolekcją stworzoną przez Barbarę Hoff eksplodowała w DT Centrum świeżością, radością i wolnością.
Podczas wykładu poszukamy odpowiedzi m.in. na pytania:
- Jak kształtowała się droga zawodowa Barbary Hoff, jaka wizja stała za jej marką?
- W jaki sposób Barbara Hoff stała się influencerką i stworzyła pierwszy w Polsce „pop up store” na długo przed internetem i mediami społecznościowymi?
Prowadzenie: Weronika Szerle
Historyczka sztuki i muzealniczka, kuratorka wystaw dotyczących architektury i dizajnu, w tym m.in. ekspozycji “Barbara Hoff. Polskie Projekty Polscy Projektanci” w Muzeum Miasta Gdyni (2019-2020), której była również pomysłodawczynią. Doktorantka na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej, gdzie pracuje nad rozprawą doktorską poświęconą wystrojowi wnętrz modernistycznych budynków w Gdyni.
http://niaiu.pl/sciana-wschodnia/
Współorganizator: m.st. Warszawa, SARP Oddział Warszawski
Partnerzy: Narodowe Archiwum Cyfrowe, Archiwa Państwowe, Szkoła Filmowa w Łodzi, Muzeum Neonów
Patroni medialni: Architektura&Biznes, Architektura-murator, Czas Kultury, TVP3 Warszawa, TVP Kultura, Stolica
Patronat honorowy: Zarząd Główny Stowarzyszenia Architektów Polskich